நேத்ராவதி

கதைகள் எங்கிருந்து பிறக்கின்றன என்பதை என்னால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியவில்லை. ஒரு மனிதனின் முகத்திலிருந்து, அல்லது பழைய நினைவிலிருந்து, ஏதேனுமொரு நிலப்பரப்பிலிருந்து, யாரும் கவனிக்காத ஒரு சம்பவத்திலிருந்து அவை பிறக்கலாம். சில சமயங்களில் நம்மால் மறந்துவிட்டதாக நினைத்த ஒன்றுதான், பல வருடங்களுக்குப் பிறகு கதையாக நம்மிடம் திரும்பி வருகிறது.

இந்தத் தொகுப்பிலுள்ள கதைகளும் அப்படி உருவானவைதான்.

வெவ்வேறு காலங்களிலும் வெவ்வேறு நிலப்பரப்புகளிலும் பயணிக்கும் இக்கதைகளுக்குள், மனிதனின் தனிமை, உடல், காதல், மரணம், நம்பிக்கை, பேராசை, நினைவு ஆகியவை வெவ்வேறு வடிவங்களில் தொடர்ந்து வந்துகொண்டிருக்கின்றன. ஒரு பெண்ணின் கருவறை சந்தையாக மாறும் உலகிலிருந்து, தலைமுறைகளைக் கடந்து வரும் ஒரு நதியின் நினைவுக்குள்; ஒரு விபத்தின் பின்னால் துரத்தும் இறந்த பெண்ணிலிருந்து, ஒரு மலையின் ஆழத்தில் மறைந்திருக்கும் தொன்மையான ரகசியம் வரை—இந்தக் கதைகள் மனிதனுக்கும் அவனைச் சுற்றியிருக்கும் உலகிற்கும் இடையிலான உறவைத் தேடுகின்றன.

நாம் மறந்துவிட்ட மனிதர்கள் உண்மையில் நம்மைவிட்டு மறைந்துவிடுகிறார்களா? நாம் புதைத்துவிட்ட நினைவுகள் உண்மையில் அழிந்துவிடுகின்றனவா? ஒரு இடம் தனது வரலாற்றை நினைவில் வைத்திருக்க முடியுமா? ஒரு கதை உண்மையைவிட நீண்ட காலம் வாழ முடியுமா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களைத் தேடித்தான் இந்தக் கதைகளுக்குள் நான் சென்றேன். சில கதைகளில் அந்தப் பயணம் இருளுக்குள் சென்றது. சிலவற்றில் அது கனவாக மாறியது. சிலவற்றில் நிஜத்திற்கும் புனைவிற்கும் இடையிலிருந்த எல்லையே மறைந்துவிட்டது.

எனக்கு கதை என்பது உண்மையை விளக்குவதற்கான கருவியல்ல. மாறாக, நாம் அறிந்திருப்பதாக நினைக்கும் உண்மையின் மீது  சிறிய சந்தேகத்தை உருவாக்குவது. “ஒருவேளை இப்படியும் இருந்திருக்குமோ?” என்ற கேள்வியை  விட்டுச் செல்வது.

அந்த ஒரு கேள்வியுடன் இந்தப் புத்தகத்திற்குள் நீங்கள் நுழைந்தால், இந்தக் கதைகள் தங்களுக்கான பாதையைத் தாங்களே கண்டுகொள்ளும்.

ஒரு கட்டத்தில் அவை என்னுடைய கதைகளாக இல்லாமல், உங்களுடைய நினைவுகளாக மாறக்கூடும்.

அதற்குப் பிறகு, அவற்றைப் பற்றி நான் சொல்வதற்கு எதுவுமில்லை.

லஷ்மி சரவணகுமார்