ஒரு மனிதன் தன்னுடைய வாழ்க்கையை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை நிறுத்திவிட்டு, கவனிக்கத் தொடங்க வேண்டும். இந்த இரண்டுக்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. வாழ்க்கை எங்கே செல்கிறது என்று பார்த்துக்கொண்டிருப்பது வேறு; நாம் எங்கே செல்கிறோம் என்பதை கவனிப்பது வேறு. கடந்த வருடம் வரையிலும் நான் இந்த இரண்டாவது நிலையில் இல்லை. வாழ்க்கை நடந்துகொண்டிருந்தது; நானும் அதனோடு நடந்துகொண்டிருந்தேன். அந்த நிமிடத்து மகிழ்ச்சி, துக்கம், கோபம், சண்டை, உறவுகள், எதிர்பார்ப்புகள் என்று அந்தந

எழுத்தாளர் குணா கந்தசாமியின் முகநூல் பக்கத்தின் வழியாக ரசமட்டம் என்றொரு இணைய இதழ் இருப்பதை அறிந்துகொண்டேன். அதில் நான் மதிக்கும் ராணி திலக் எழுதிய கட்டுரையை வாசித்தபோது அவரது கருத்துகள் எதனோடும் என்னால் உடன்படமுடியவில்லை. சில மாதங்களுக்கு முன்னால் யூ ட்யூபில் வாண்டையார் என்பவரின் காணொளியைக் காண முடிந்தது. அதில் அவர் இப்படிக் குறிப்பிடுகிறார். என்னால மெட்ராஸ் பக்கமோ இல்ல என் சொந்த ஊர விட்டு வேற நகரத்துக்கோ போக முடியாது, எனக்கு அது ஒத்துவராது என... அந்த வார்த்தைகளுக்குப் பின்ன