ஒரு நாவல் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். மூன்று வருடங்களுக்கு முன்னால் ஆம்பர்க்ரீஸ் என்ற பெயரில் எழுதத்துவங்கி என்னைப்போலவே அந்த நாவலும் பல்வேறு அலைச்சல்களையும் அடிகளையும் வாங்கி இப்பொழுது தன்னைத்தானே எழுதிக்கொண்டிருக்கிறது. வேறு பெயரில் வெளிவரும். அந்த நாவலில் வரும் நாயகன் தனது தந்தையின் மரணத்திற்குப்பின் கடும் மனக்குழப்பங்களுக்கு உள்ளாகிறான். வாழ்நாள் முழுக்க அவருக்கு எதிரான கருத்துகளை மட்டுமே பேசுவேன் என்பதில் உறுதியாக இருந்தவனுக்குள் ஏதோ நிகழ்ந்து அந்தக் குழப்பம் பயணம் செய்யச்

அந்த மழைநாளில் கிளி பாடியது கல்லைத் தொட்ட கை மின்னியது. கதையைத் தொட்ட நா ஊமையானது. பின்னொரு நாள் கருங்குருவி பாடியது பெயரை மறந்தவன் உயிர் பிழைத்தான். வழியை நினைத்தவன் ஊர் திரும்பவில்லை. 1990 வது வருடம் முதல் முறையாக அந்த மலை குறித்த ரகசியத்தை என்னிடம் சொன்னபோது தாத்தாவுக்கு எண்பது வயது முடிந்திருந்தது. பத்தாம் வகுப்பு பொதுத்தேர்வு எழுதுவதற்காக தீவிரமாக படித்துக் கொண்டிருந்த நான் அவர் சொன்ன கதைகளால் மனக்குழப்பமடைந்தேன். அதன்பிறகு அடிக்கொரு முறை அவரிடம் அந்த மலை குறித்த ம

Anywhere out of the world. Life is a hospital where every patient is obsessed by the desire of changing beds. One would like to suffer opposite the stove, another is sure he would get well beside the window. It always seems to me that I should be happy anywhere but where I am, and this question of moving is one that I am eternally discussing with my soul. "Tell me, my soul, poor chilly soul, how would you like to live in Lisbon? It must be warm there, and you would be as blis

“இலக்கியம்” என்ற சொல்லைச் சுற்றி உருவாகியிருக்கும் மிகப் பழைய நம்பிக்கையில் ஒன்று, சுவாரஸ்யமாக எழுதப்படுவது நல்ல எழுத்து இல்லை என்பதுதான். ஒரு படைப்பு வாசகனை வேகமாக வாசிக்க வைத்தாலோ, அடுத்த பக்கத்தைத் திருப்ப வேண்டும் என ஆர்வப்படுத்தினாலோ அது வெகுஜன எழுத்தின் பண்பு. ஆனால் ஒரு படைப்பை வாசிக்கும்போது வாசகன் சிரமப்படுகிறான், உடனடியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை என்றால் அது தீவிர இலக்கியம். இவ்வாறான ஒரு மனப்பிரிவு நம் சூழலில் நீண்டகாலமாக இருக்கிறது. இந்த மனநிலைக்குப் பின்னால்

( 2022 ம் வருடம் எழுதப்பட்ட கட்டுரை) ஜீரோ டிகிரி நாவல் போட்டிக்கு நடுவராக இருந்தபோது அல்லி பாத்திமாவின் செல்லக்கருப்பி என்னும் நாவலும் போடிக்கு வந்திருந்தது. அதன் எளிமையும் மொழியின் அலங்காரங்களுக்குப் பின்னால் ஓடாத இயல்புத்தன்மையும் எனக்குப் பிடித்திருந்தது. தான் சொல்ல நினைத்தக் கதையைச் சரியாக சொல்ல வேண்டுமென்கிற கவனத்துடனும் அந்தக் கதாப்பாத்திரங்களை வாசிக்கிறவர்களின் கண்முன்னால் உயிர்ப்போடு நிறுத்தவேண்டுமென்கிற மெனக்கெடலும் அதில் இருந்தது. அந்த நாவல் போட்டியில் பரிசு வெ