( 2020 ம் வருடம் எழுதிய கட்டுரை. ) ஸர்மிளா செய்யித்தின் உம்மத் வெளியானபோது அதை வாசித்து நான் எழுதியிருக்கிறேன். கிழக்கு இலங்கையின் இஸ்லாமிய வாழ்வியலை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட அந்த நாவல், ஒரு சமூகத்தின் மத அடையாளத்தை மட்டும் பதிவு செய்வதாக இல்லாமல், அந்த சமூகத்துக்குள் வாழும் மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை, உறவுகள், நம்பிக்கைகள், முரண்பாடுகள், பெண்களின் நிலை, குடும்ப அமைப்பு, நிலத்துடனான உறவு என பல்வேறு அடுக்குகளைத் திறந்துகாட்ட முயன்றது. அந்த நாவலை வாசித்தபோது உருவான எண

1. 2.0 படத்திற்கான கரு எங்கிருந்து, எப்போது உருவானது? ஒவ்வொரு படத்தின் கதைக்குமான ஆரம்பப்புள்ளி எனக்கு சுவாரஸ்யமானது. நாம் தேடிக் கொண்டிருப்பது நம்மைத் தேடிக் கொண்டிருக்கும் என்று சொல்வார்களே அப்படித்தான் பல சமயங்களில் கதைகளும் உருவாகின்றன. ஐ படத்திற்கான ஆரம்பகட்ட வேலைகளின்போது சிலக் காட்சிகள் அவ்வப்போது மனதில் தோன்றி மறைந்த வண்ணமிருந்தன. நெடுஞ்சாலை முழுக்க செல்ஃபோன்கள் ஒரு ஆற்றைப் போல் ஓடும் காட்சி முதலில் மனதில் உதித்தது. அதைத் தொடர்ந்து ஒரு நீச்சல்குளத்தில் அதன் ச

ரமா சுரேஷ் தனது முந்தைய நாவலான அம்பரத்திலிருந்து முற்றிலும் துண்டித்துக்கொண்டு புதிய களத்துக்குள் பயணித்திருக்கிறார். கதைமொழியிலும் கதாப்பாத்திர உருவாக்கத்திலும் இந்த நாவல் தனிச்சிறப்பான இடத்தை அடைந்திருக்கிறது. கீழ் தஞ்சை மாவட்டமான ஆம்பலாப்பட்டு என்னும் கிராமத்திலிருந்து சிங்கப்பூருக்கு பிழைக்குச் செல்கிறவர்கள் அங்கு ஏகாத்தியபத்யத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தில் பங்கெடுப்பதன் வழியாக அரசியலைக் கற்றுக் கொள்கிறார்கள். இந்த நாவலைப் புரிந்துகொள்ள கணபதியின் அரசியல் வாழ்க்கையை மட்

அகழ் மின்னிதழில் எழுத்தாளர் பாலசுப்ரமணியன் பொன்ராஜின் மொழிபெயர்ப்பில் உம்பர்த்தோ ஈகோவின் திரவநிலை சமூகம் குறித்த கட்டுரை ஏராளமான கேள்விகளை எழுப்பியது. குடும்பம், சமூகம், இலட்சியங்கள் போன்ற திடமான அமைப்புகளிலிருந்து மனிதர்கள் படிப்படியாக விடுபட்டு, நிரந்தரமற்ற அடையாளங்களைக் கொண்டவர்களாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒருபுறம் அதீத நுகர்வுக்கு நிர்ப்பந்திக்கப்படுகிறோம்; மறுபுறம் எந்த உறுதியும் இல்லாத வாழ்க்கை முறையை வாழ வேண்டியிருக்கிறது. இந்த இரண்டிற்கும் நடுவே சிக்கிக்கொண்டு தன்ன

கோடானகோடி நன்றிகளை தமிழ் சமூகத்திற்குச் சொல்லிக் கொண்டு நீண்டநாட்களுக்குப்பின் இந்தப் பதிவை எழுதுகிறேன். ஆறு வருடகாலம் காத்திருந்த நாள் வந்தது. லிங்கம் வெளியாகி வாழ்த்து செய்திகளும் அலைபேசி அழைப்புகளும் மனதை நிறைத்திருக்கின்றன. இந்த பெரும் வெற்றி நானே எதிர்பாராதது. ஆனாலும் இந்தத் தருணத்தில் என் மகிழ்ச்சியை வார்த்தைகளில் விளக்கிவிட இயலாது. முதலில் என்னோடு இந்த நீண்ட பயணத்தில் உடனிருந்த அத்தனை தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களையும் நன்றியோடு நினைத்துப் பார்த்துக் கொள்கிறேன். ஒரு இயக்குன

ரெண்டாம் ஆட்டம் தொடர் எழுதுவதற்கு முன்னால் மதுரையின் பிரபலமான முன்னாள் ரவுடிகளை சந்தித்து உரையாட நேர்ந்தது. அப்பொழுது நீங்கள் ரவுடியானதற்கு எது தூண்டுதலாக இருந்தது எனக் கேட்டபோது சொல்லி வைத்தாற்போல் அவர்களில் சிலர் சொன்னக் காரணம் ராம் கோபால் வர்மாவின் சிவா திரைப்படம். தமிழில் டப்பிங் செய்யப்பட்ட வெளியிடப்பட்ட அந்தத் திரைப்படம் இங்கு பெரும் வெற்றி கண்டது. அந்தத் திரைப்படத்தில் சைக்கிள் செயினை உருவி நாகார்ஜூனா சண்டையிடும் காட்சி சினிமா வரலாற்றில் அழிக்க முடியாத ஒன்று. ர

Rental family திரைப்படம் குறித்து… இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் விம் வெண்டர்ஸின் பெர்ஃபெக்ட் டேஸ் திரைப்படம் பார்த்துவிட்டு அதிலிருந்து மீள எனக்கு சில நாட்கள் தேவைப்பட்டது. நமது மனங்களோடு தீவிரமாக உரையாடக்கூடிய அந்தத் திரைப்படம் வாழ்வின் அணுக்கமான தருணங்கள் அவ்வளவும் மனிதன் தன்னை உணர்ந்து கொள்வதில் இருப்பதைப் பேசும். ஒரு ஜென் கவிதையை வாசிப்பதற்கும் பயில்வதற்குமான வேறுபாடு எப்படியோ அப்படித்தான் இந்தத் திரைப்படத்தைப் பார்ப்பதற்கும் பயில்வதற்குமானது. ஒவ்வொரு காட்சியையும் எடுக

எல்லாப் பயணங்களிலும் மிகச் சிறந்த பகுதி வீடு திரும்புதல் தான். ஒரு பயணத்தில் நாம் சந்திக்கும் புதிய மனிதர்கள், எதிர்கொள்ளும் அனுபவங்கள் அதிலுள்ள மகிழ்ச்சியை அந்தத் தருணத்தில் முழுமையாக உணர்வதை விட, அதனை நினைத்துப் பார்த்துக் கொள்ளும்போது பன்மடங்காகிறது. அதிலும் நீண்ட பயணமென்பதால் கடந்துபோன ஒவ்வொரு தருணத்தையும் நினைத்துப் பார்க்க இந்தமுறை நிறைய அவகாசமிருந்தது. விஷ்ணுபுரம் நிகழ்வில் இதற்கு முன்னால் ஜெயமோகனின் மணிவிழாவில் மட்டுமே கலந்துகொண்டிருக்கிறேன். அதற்குப் பிறகு நியூயா

குருதியில் விளைந்த கதைகள். சில கதைகள் நம்மால் எழுதப்படுவதில்லை. அவை நீண்ட காலம் நம்முள் தங்கியிருந்து, சரியான ஒரு தருணத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து தாமாகவே வெளியில் நடக்கத் தொடங்குகின்றன. பல ஆண்டுகள் கழித்து அந்தக் கதைகளைத் திரும்பிப் படிக்கும் போது, அவை நம்முடையவைதானா என்று கூட சில நேரங்களில் தோன்றுகிறது. அந்த அந்நியத்தன்மைதான் எழுத்தின் மிக அமைதியான உண்மைகளில் ஒன்று. 2007 ஆம் ஆண்டு எனது முதல் சிறுகதை வெளியானது. இலக்கியத்தின் மீதான பிடிவாதமான நம்பிக்கையோடு எழுதத் தொடங்கிய என்னை கவனி

சற்றைக்கு முன்னர் வரையிலும் அவளை மறுபடியும் பார்ப்போமென அவன் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. பார்த்த மாத்திரத்தில் அது அவளாக மட்டுமே இருக்க முடியுமென உறுதியாக நம்பியவன், சனத்திரள் மிகுந்த அப்பகுதியிலிருந்து அவளைப் பின்தொடர்ந்தான். பிய்த்து ஒட்டவைக்கப்பட்ட பொம்மைகளின் முகங்களாய் அவ்வளவு பெரிய வீதி முழுக்க இடைவெளியின்றி அடர்ந்து கிடந்தன மனித முகங்கள். தன்னோடு தூக்கி வந்த வனத்தின் வாசனையை சிறிது சிறிதாய் கசியவிட்டிருந்தவள் பதிலியாய் இங்கிருந்த இத்யாதிகளின் வாசனைகளைத் தன்வசப்படுத்தி வி